Kategoria: Bez kategorii

Zdaniem komentatorów Europa znajduje się w krytycznym momencie swojego rozwoju gospodarczego, a UE nie jest już żyznym gruntem dla innowacji, rozwoju technologii i rozwoju światowej klasy firm. Wraz z szybkim przyjęciem technologii sztucznej inteligencji w USA i Chinach, istnieje duże ryzyko dalszego pogłębiania się luki konkurencyjnej w UE.
O globalnej konkurencyjności UE, przeszkodach we wdrażaniu nowych technologii i procesie implementacji unijnych regulacji np. w obszarze sztucznej inteligencji rozmawiali uczestnicy panelu  „Jak Europa może odzyskać pozycję lidera technologicznego i globalną konkurencyjność?”.Krzysztof Gawkowski, wicepremier, minister cyfryzacji powiedział, że podczas prezydencji w Radzie UE Polska będzie mówić o swojej wizji rewolucji cyfrowej i rozwoju nowych technologii. Zaznaczył, że obecnie Europa nie jest liderem przemian na tym polu. Ocenił, że głównym problemem jest to, że UE przygotowuje dużo prawa, a proces jego implementacji jest rozbudowany, co często prowadzi do przeregulowania. Dodał, że dla młodych ludzi i inwestorów kluczowa jest stabilność prawa w Europie.

Wicepremier podkreślił też, że Polska może stać się liderem europejskim we wdrażaniu nowych technologii. Wskazał, że w obszarze usług publicznych sukcesem jest system mObywatel, wysoko ocenił też poziom cyberbezpieczeństwa.

Krzysztof Hetman, europoseł, EPL, były minister rozwoju i technologii również podkreślił znaczenie dobrego i przyjaznego prawa dla inwestycji np. z obszaru nowych technologii.  Argumentował, że przeregulowanie jest na poziomie europejskim, a Polska jako kraj UE mus implementować prawo europejskie.

Jednocześnie zwrócił uwagę, że sztuczna inteligencja stwarza nie tylko nowe możliwości, ale też może wiązać się z zagrożeniami. Dodał, że jej stosowanie nie powinno być celem samym w sobie, a podstawą działań powinien być człowiek – jego wiedza i doświadczenie.

Markus Reinisch, VP Public Policy Europe and Global Economic Policy, Meta również zwracał uwagę na konsekwencje europejskiego prawodawstwa dla wprowadzani innowacji, w tym sztucznej inteligencji.

Reinisch powiedział, że jego firma nie jest w stanie uruchomić niektórych usług i sprzedawać w Europie np. okularów z wbudowaną sztuczną inteligencją ze względu na mnogość europejskich przepisów.

„To jest konsekwencja tego, że tych regulacji jest za dużo, te regulacje są niespójne, nakładają się na siebie. Ale, co ważniejsze, wdrożenie regulacji jest też złe i właściwie chyba największy problem to jest wdrożenie, a więc konflikty pomiędzy regulatorami. My w tym momencie w Europie, jako Meta, podlegamy 160 różnym regulacjom, mamy 270 różnych regulatorów działających w Europie” – powiedział Reinisch.

„Musimy zastanowić się nad tym, jak regulacje wpływają na nas jako Europejczyków w sensie ekonomicznym, kulturowym” – dodał. Zwrócił też uwagę na to, że Europa traci pod względem konkurencyjności gospodarki i innowacyjności nie tylko do Chin czy USA, ale już zaczyna przegrywać z Indiami.

Eglė Markevičiūtė, kierownik ds. polityki cyfrowej i innowacji, Consumer Choice Center nawiązała do polskiej prezydencji w Radzie UE, która rozpocznie się 1 stycznia 2025 r. Zaznaczyła, że inicjatywy, które podejmie polski rząd mogą implementować już kolejne kraje i będzie to proces rozłożony na lata. W kontekście rozmowy nowych technologii zwróciła uwagę, że kraje Europy Środkowej i Wschodniej potrzebują niezależności energetycznej.

Prof. Dariusz Jemielniak z Katedry Zarządzania w Społeczeństwie Sieciowym Akademii Leona Koźmińskiego, a także pracujący w Polskiej Akademii Nauk powiedział, że w Polsce mamy „wyspy” interesujących inicjatyw z obszaru nowych technologii, ale jest wciąż duża przestrzeń do poprawy, jeśli chodzi o podejście systemowe. Stwierdził, że mamy ogromną fragmentację regulacyjną i w takim otoczeniu poradzą sobie tylko duże firmy, a w znacznie trudniejszej sytuacji są mniejsi gracze, np. start-upy. Jemielniak podkreślił też jak ważna jest jednolitość prawa w całej Europie.

W panelu wzięli udział:

Krzysztof Gawkowski, wicepremier, minister cyfryzacji

Krzysztof Hetman, europoseł, EPL, były minister rozwoju i technologii

Dariusz Jemielniak, profesor, Katedra Zarządzania w Społeczeństwie Sieciowym, Akademia Leona Koźmińskiego, Polska Akademia Nauk

Eglė Markevičiūtė, kierownik ds. polityki cyfrowej i innowacji, Consumer Choice Center

Markus Reinisch, VP Public Policy Europe and Global Economic Policy, Meta

Dyskusję podczas panelu poprowadziła Joanna Bekker, wicedyrektor zarządzająca, Polityka Insight.

Tworząc biznes odpowiedzialny społecznie, należy zadbać o dobrostan klienta. W tej kwestii paneliści nie mieli najmniejszych wątpliwości. Zadali sobie pytanie, jak to robić najlepiej. W jaki sposób rozwiązywać liczne problemu społeczne.

Społeczna odpowiedzialność marek stała się integralnym elementem ich strategii rozwoju, ponieważ pozwala na wytwarzanie wartości dodanej dla klientów i otoczenia biznesowego. Firmy potrafią efektywnie, rozsądnie i uczciwie realizować założenia CSR, tworząc przy tym zrównoważone modele biznesowe. W Polsce istotnym aspektem CSR pozostaje polityka dbałości o zdrowie, profilaktyka zdrowotna i promowanie dobrych nawyków żywieniowych. Polski rynek w kontekście dojrzałości w tych obszarach jest coraz bardziej rozwinięty, choć wciąż wymaga dalszego rozwoju i nowych inicjatyw.

Dobre praktyki w obszarze CSR wprowadzają na rynek zarówno międzynarodowe organizacje, jak i lokalne firmy oraz instytucje regulacyjne. CSR może stanowić realną wartość dodaną dla marki, kiedy jest realizowany jako świadomy wybór, a nie jedynie jako obowiązek narzucony przez prawo.

Dobrostan konsumencki

Coraz częściej marki chcą nas przymusić do siebie. Sprzedawcy żywności oferują nam nie tylko sam produkt, ale dostajemy też inne produkty ze swoim logotypem – kubki, długopisy, koszulki. Są to często produkty pochodzące z Chin. Decyzje są podejmowane na każdym etapie – od pomysłu, przez finansowanie, produkcję, transport, ekspozycję, dostawę, promocję oraz wybory samych konsumentów.

– To nie marki i nie same produkty są odpowiedzialne społecznie, a ludzie, którzy za nimi stoją. To przecież oni podejmują decyzje – podkreśliła prof. Małgorzata Burchard-Dziubińska, Katedra Ekonomii Rozwoju, Uniwersytet Łódzki.

Paneliści wielokrotnie wskazywali jak ważne jest zdrowie. – Jest ono najważniejszą wartością, jaką mamy w życiu – mówiła Joanna Węgrzynowska, pełnomocnik zarządu ds. ESG Luxmed – Mamy w Polsce ponad 2 miliony pacjentów. Oni powierzają nam swoje zdrowie. Musimy wychodzić dużo szerzej ponad działania związane bezpośrednio z badaniami. Postrzegamy klientów jako szeroko rozumiane społeczeństwo, mieszkańców miast w których żyjemy – dodała i podkreśliła, jak ważna jest profilaktyka oraz dbanie o szeroko rozumiany dobrostan.

– Bardzo ważna jest edukacja. Musimy nauczyć się jak sobie radzić z instytucjami oraz ciągle zmieniającym się środowiskiem. Musimy spojrzeć na dobrostan jako inwestycję. Im lepszy dobrostan pracowników, tym lepsza ich praca, a co za tym idzie większe zyski – podkreślił Piotr Szostak, dyrektor zarządzający ds. strategii i rozwoju produktu, Benefit Systems.

– Tworząc rozwiązania dla konsumentów warto zauważać, że osoby je tworzące również są konsumentami. Myślmy o sobie o naszych bliskich – dodała Marta Pawłowska, dyrektor prezydium, Partnerstwo na rzecz Profilaktyki i Leczenia Otyłości.

Paneliści pozostawili uczestników panelu z wieloma informacjami odnośnie działalności marek, ale podkreślili, że najważniejsze jest, jakie decyzje będzie podejmował konsument. To on jest na tej drodze najważniejszy i na każdym kroku, dla jego dobra, powinno się wpływać na jego decyzje.

Paneliści:

Małgorzata Burchard-Dziubińska, profesor, Katedra Ekonomii Rozwoju, Uniwersytet Łódzki

Marta Mikliszańska, dyrektorka do spraw publicznych i ESG, Allegro

Marta Pawłowska, dyrektor prezydium, Partnerstwo na rzecz Profilaktyki i Leczenia Otyłości

Piotr Szostak, dyrektor zarządzający ds. strategii i rozwoju produktu, Benefit Systems

Joanna Węgrzynowska, pełnomocnik zarządu ds. ESG Luxmed

Moderacja:

Monika Kulik, członkini zarządu, Forum Odpowiedzialnego Biznesu

Dialog społeczny w Polsce idzie całkiem dobrze, ale wiele problemów pojawia się na poziomie Rady Dialogu Społecznego. O tym jak wzmocnić relacje na linii rząd – organizacje pracodawców – organizacje pracowników rozmawiali uczestnicy panelu na Europejskim Forum Nowych Idei.
Jerzy Hausner z Fundacji Gospodarki i Administracji Publicznej wymienił trzy jego zdaniem kluczowe rzeczy dla dialogu społecznego. – Po pierwsze: dialog musi być o czymś, czyli jego podstawą musi być jakiś program społeczno-gospodarczy polityki publicznej. Oczywiście każda systematyczna rozmowa ma sens, ale to nie zawsze prowadzi do pozytywnego nastawienia, bo jeśli dialog jest niekonkluzywny, to działa zniechęcająco i paraliżuje. Po drugie: przestrzeganie reguł. Nieważne czy spisanych czy nie. Za moich czasów była to deklaracja przyjęta przez radę ministrów. Po trzecie wreszcie: dotrzymywanie zobowiązań. Przewodniczący ze strony rządowej musi mieć tego rodzaju zdolność, musi mieć też zaufanie premiera – wyliczał były wicepremier i minister gospodarki.
Agnieszka Dziemianowicz-Bąk wystąpiła w panelu nie tylko jako ministra rodziny, pracy i polityki społecznej, ale też jako ustępująca przewodnicząca Rady Dialogu Społecznego. – Ten rok doświadczeń był bardzo pouczający, ale także ilustrujący wyzwania i problemy. Te doświadczenia pozwalają określić to, co stanowi fundament tego, by dialog społeczny wzmacniać. Utrzymywanie samej instytucji, tworzenie nowych zasad i legislacji nie będzie miało znaczenia, jeżeli prawo nie zostanie nasączone do szpiku kości duchem dialogu. A żeby to było możliwe, musimy sobie uczciwie powiedzieć czym dialog społeczny jest i jakie są jego oczekiwania – powiedziała ministra Dziemianowicz-Bąk.
Główny Inspektor Pracy Marcin Stanecki zwrócił uwagę na problemy, z jakimi mierzy się podczas prób nawiązania dialogu z pracodawcami. – Zaproponowałem rozwiązanie, o którym usłyszałem od jednej z organizacji pracodawców, żeby powołać radę ds. konsultacji z pracodawcami do omówienia wszystkich trudnych sytuacji związanych z kontrolami. Tylko jedna organizacja wskazała swojego przedstawiciela. Z kolei strona związkowa odpowiedziała błyskawicznie, wszystkie trzy organizacje. Odebrałem to jako pewną porażkę, ale to nie zmienia faktu że nadal będziemy prowadzić działania edukacyjne i prewencyjne – zapewnił Marcin Stanecki.
Piotr Stanowski z OPZZ przyznał, że nie wszystkie decyzje Rady Dialogu Społecznego są skutecznie wdrażane w życie. – Mam poczucie, że rzeczywiście wiele wypracowywanych stanowisk gdzieś zostaje na papierze. Zalecam zajrzenie na stronę RDS, gdzie jest wiele dwustronnych uchwał strony pracowniczej i pracodawców. Wypracowywaliśmy ciekawe propozycje, porozumiewaliśmy się, po czym nie wiadomo co się z nimi dzieje. Mamy pomysł, by do nich wracać i zastanawiać się wspólnie co możemy z nimi robić – podkreślił Piotr Stanowski.
– My mamy bardzo dialog społeczny, tylko poza Radą Dialogu Społecznego. Osobiście mam bardzo dobre relacje bilateralne z centralami związkowymi i większością ministerstw. Nauczyłem się, że jak pojawia się jakaś ustawa, to powinienem rozmawiać bezpośrednio z ministerstwami. Po czym w RDS wszystko robi się trudniejsze. A zatem ochota jest, potrzeba rozmowy jest – mówił Maciej Witucki, prezydent Konfederacji Lewiatan. Zwracał też uwagę na systemowy problem, jakim jest dołączanie do rady małych organizacji, nie posiadających zaplecza eksperckiego. I zaznaczył, że czymś bardzo istotnym do załatwienia na poziomie dialogu jest skuteczne dostosowanie nowej polityki migracyjnej do sytuacji polskiego biznesu. – Źle wdrożona może przydusić gospodarkę – dodał Witucki.
Z kolei Artur Mazurkiewicz, szef Dolnośląskich Pracodawców pokazał regionalną perspektywę dialogu społecznego. – Często jest tak, że w centrali, w RDS, nie widać pewnych kwestii związanych z poszczególnymi regionami. Takim przykładem jest powódź, bo akurat w naszym regionie, na Dolnym Śląsku, mocno zostaliśmy nią dotknięci. I cały mechanizm pomocy, czy to zwykłym ludziom czy firmom, nie był jasno określony. Mimo że duża pomoc została zorganizowana, to okazało się że jej dystrybucja jest już większą trudnością. Mimo że magazyny były pełne, to ludzie momentami nie dostawali tego co im potrzebne. Coś tu nie grało – zwrócił uwagę Artur Mazurkiewicz.
W spotkaniu, moderowanym przez profesora Jacka Męcinę z Konfederacji Lewiatan, wzięli udział Agnieszka Dziemianowicz–Bąk, ministra rodziny, pracy i polityki społecznej i przewodnicząca Rady Dialogu Społecznego, profesor Jerzy Hausner z Fundacji Gospodarki i Administracji Publicznej, Artur Mazurkiewicz, prezes Dolnośląskich Pracodawców, Piotr Ostrowski, przewodniczący OPZZ, wiceprzewodniczący Rady Dialogu Społecznego, Marcin Stanecki, główny inspektor pracy, członek Rady Dialogu Społecznego i Maciej Witucki, prezydent Konfederacji Lewiatan, wiceprzewodniczący Rady Dialogu Społecznego.

Czy Unia Europejska, postrzegana jako stabilna wspólnota oparta na traktatach, jest gotowa na dynamiczne zmiany w obszarach gospodarczych, społecznych, geopolitycznych i środowiskowych? Jak bardzo jest ona skuteczna w szybkim reagowaniu, adaptacji oraz przezwyciężaniu wewnętrznych oporów wobec głównego kierunku rozwoju? Wydarzenia ostatnich lat, zwłaszcza XXI wieku, pokazują, że bywa z tym różnie. Warto pamiętać, że Unia ma ambitne cele — nie chce jedynie reagować na zmiany, ale być globalnym liderem w wielu dziedzinach.

Jakie wyzwania stoją przed europejską wspólnotą?

Prowadzący rozpoczął dyskusję od pytania skierowanego do ekonomisty Loukasa Tsoukalisa, autora książki pt. „Europe’s coming of age” oraz prezesa Hellenic Foundation for European and Foreign Policy.

Pytanie brzmiało: „Jak możemy opisać zmiany ostatnich lat w Europie, szczególnie te geopolityczne i geoekonomiczne?”

Profesor Tsoukalis zauważył, iż żyjemy u schyłku pewnej ery.

Ery, która trwała może ostatnie 30 lat i opisać ją można przy pomocy trzech określeń:

– pokój (głównie w Europie)

– gospodarcza współzależność

– hegemonia USA.

Jak podsumował panelista, wszystkie te określenia są już nieaktualne.

Dwie wojny tuż przy granicach UE, ale też – co bliższe dla Grecji – wojna na Bliskim Wschodzie.

Stary układ po Zimnej Wojnie już nie istnieje. Społeczeństwo Stanów Zjednoczonych od dekad nie było tak podzielone, z tak wyraźnymi nierównościami.

System polityczny USA również nie był od kilkudziesięciu lat tak bardzo spolaryzowany. W efekcie, działania tego kraju na arenie międzynarodowej są coraz mniej przewidywalne. Tym bardziej, jeśli nadchodzące wybory prezydenckie wygrałby Donald Trump.

„Żyjemy obecnie w całkiem innym świecie niż ten, jaki wymarzyła sobie Europa wiele lat temu.” – podsumował.

Skąd więc mamy wziąć pieniądze na wszelkie wyzwania stojące przed Europą. Jak wyjaśniała prof. Elżbieta Kawecka-Wyrzykowska ze Szkoły Głównej Handlowej, z pewnością emisja wspólnego długu nie będzie dobrym rozwiązaniem, ponieważ niektóre kraje (jak np. Polska) mogą nie być w stanie wykorzystać dostępnych środków, a będą uczestniczyć w spłacie zadłużenia. Może stać się to również zbytnim obciążeniem dla przyszłych pokoleń.

Profesor Natividad Fernandez-Sola prawniczka z Georgetown University zgodziła się z przedmówcami. Zauważyła, iż UE otoczona jest konfliktami.

Zarówno na wschodzie, jak i południu oraz południowym wschodzie. Z jednej strony osamotniona na arenie światowej, jednocześnie podzielona wewnętrznie.

Podziały występują tu w kontekście bezpieczeństwa i obronności; gdzie indziej bowiem upatrują zagrożenia Polacy, a czego innego obawiają się zapewne mieszkańcy Grecji.

W podobnym tonie rozpoczął swoją wypowiedź profesor Christian Lequesne politolog z Sciences Po de Paris 14. Przypomniał, iż UE była od początku projektem skupionym bardziej na sobie (krajach należących do Unii).

Interesował nas nasz własny „ogródek”, bardziej niż „dżungla” szalejąca dookoła. Te czasy się skończyły – czas zrozumieć, że UE to również projekt geopolityczny i pora zająć się na poważnie polityką zagraniczną UE.

Zapytany o coraz bardziej obecny w UE populizm oraz większy udział partii skrajnie prawicowych zwrócił uwagę na społeczno-ekonomiczne oraz ideologiczne przyczyny takiej sytuacji.

– Ostatnie 30 lat liberalizmu, otwierania granic i handlu, jak również rynku pracy były dla jednych korzystne, dla innych niestety nie. To właśnie ci, którzy najbardziej ucierpieli, byli potem motorami powstających ruchów populistycznych. Stało się to w wielu krajach i stało się to końcem liberalnego snu lat 90 – mówił profesor.

Jeśli chodzi o wątek tożsamościowy stojący za popularnością partii skrajnie-prawicowych, Christian Lequesne upatruje tutaj sporo irracjonalnych i emocjonalnych przesłanek.

Za poparciem takich partii stoi również strach przed wielokulturowością. Na takich emocjach i argumentach łatwo jest wybranym partiom budować swoją narrację.

Wracając jeszcze z szerokiego obrazu społeczeństwa do aspektów ekonomicznych i technologicznych, rozmówcy zauważyli, że Europa przegrała światowy wyścig technologiczny jeśli chodzi o transformację cyfrową. Prym wiodą tutaj Stany Zjednoczone oraz Chiny. Ryzykujemy tym samym przegraną w kolejnej rewolucji, jaka wiąże się ze sztuczną inteligencją i robotyką. W tym przypadku ryzykujemy jednocześnie naszym bezpieczeństwem. Europa nie może być już jedynie „sędzią w meczu o przywództwo w tej rewolucji technologicznej”. Powinna wystawić swoją drużynę i grać.

Gdzie więc jest obecnie UE?

Jak podsumował Loukas Tsoukalis, Europa potrzebuje rozwoju w zakresie bezpieczeństwa, zielonej transformacji oraz rozwoju technologii.

Pytanie brzmi – czy będziemy o to walczyć wspólnie, czy jako oddzielne państwa. W tym drugim przypadku, grozi nam marginalizacja i utrata bezpieczeństwa.

 

W dyskusji udział wzięli:

• Natividad Fernández-Sola, profesor, prawniczka, Georgetown University
• Elżbieta Kawecka-Wyrzykowska, profesor, Katedra Integracji i Prawa Europejskiego, Kolegium Gospodarki Światowej, SGH
• Christian Lequesne, profesor, politolog, Sciences Po de Paris 14
• Loukas Tsoukalis, ekonomista, prezes, Hellenic Foundation for European and Foreign Policy

Moderacja:

• Mariusz Sielski, rzecznik prasowy, zastępca dyrektora ds. komunikacji i współpracy z mediami, SGH.

O tym, jak nowe unijne przepisy wpłyną na koszty ogrzewania naszych domów, mieszkań i biur, rozmawiali goście panelu Kosztowna gra w „ciepło-zimno”. Podczas spotkania goście dyskutowali nad „nowymi ideami” i transformacją energetyczną naszych budynków.

Istotną kwestią poruszaną podczas rozmowy był wpływ dyrektywy budynkowej i nowego „podatku” ETS2 na koszty ogrzewania. Do tej kwestii odniósł się podsekretarz stanu w Ministerstwie Rozwoju i Technologii Ignacy Niemczycki. Wiceminister Rozwoju i Technologii mówił, że dyrektywa budynkowa ma w konsekwencji obniżyć rachunki za ogrzewanie. „Chodzi o to przede wszystkim, żeby budynki w Europie były tak dobrze ogrzane, żeby zużywać minimalną ilość energii” – podkreślał wiceminister.

Prezes zarządu Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej Dorota Zawadzka-Stępniak powiedziała, że fundusz rozpoczął szerokie publiczne konsultacje nowej odsłony programu Czyste Powietrze. „Konsultacje mają na celu wsłuchanie się w potrzeby różnych grup interesariuszy. Spotykamy się z organizacjami pozarządowymi, z organizacjami samorządowymi, i z przedsiębiorcami” – zaznaczyła Dorota Zawadzka-Stępniak.

Aleksandra Stępniak (Public Affairs Manager, VELUX , Rada ds. Czystego Powietrza Konfederacji Lewiatan) podkreśliła podczas panelu, że na rynku znajdują się technologie potrzebne do przeprowadzenia transformacji sektora budynków. „Firmy są w stanie dostarczyć te technologie, pod warunkiem, że będą miały odpowiednio stabilne otoczenie legislacyjne” – zaznaczyła Aleksandra Stępniak.

Andrzej Guła z Polskiego Alarmu Smogowego mówił, że da się zapewnić polskim gospodarstwom domowym ogrzewanie w przystępnej cenie. „Natomiast żeby tak się stało, to musi zostać spełniony jeden warunek, a mianowicie rząd pana Premiera Donalda Tuska musi przyłożyć dużo większą wagę do efektywności energetycznej budynków, czyli do wywiązania się z zapisu umowy koalicyjnej” – podkreślał Andrzej Guła.

W panelu wzięli udział:

• Tycjan Bielecki, dyrektor zarządzający, Santander Bank Polska SA
• Andrzej Guła, Polski Alarm Smogowy
• Ignacy Niemczycki, podsekretarz stanu, Ministerstwo Rozwoju i Technologii
• Aleksandra Stępniak, Public Affairs Manager, VELUX , Rada ds. Czystego Powietrza Konfederacji Lewiatan
• Dorota Zawadzka-Stępniak, prezes zarządu, Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej

Dyskusję poprowadził Jan Ruszkowski z Konfederacji Lewiatan. Koordynator Rady ds. Czystego Powietrza.

Czy żyjemy w czasach kryzysu prawdy? Dynamiczny rozwój technologii cyfrowych w ostatnich latach i boom na media społecznościowe spowodował, że rynek mediów tradycyjnych skurczył się, a jednym z najważniejszych zagrożeń dla demokracji współcześnie są fałszywe informacje. Fake newsy stały się bronią używana przez antydemokratyczne reżimy, podważającą wiarygodność wyborów, pogłębiająca podziały społeczne. W czerwcu 2024 r. 360 mln Europejczyków głosowało w wyborach europejskich – jak Europa poradziła sobie z dezinformacją? Jakie dodatkowy wysiłek musi zostać włożony aby ograniczyć jej skalę?

Pierwsza z panelistek, europosłanka Magdalena Adamowicz, zwróciła uwagę, na to że dezinformacja jest zjawiskiem transgranicznym, co pokazują przykłady Brexitu czy skandalu związanego z Cambridge Analytica, których skutki odczuto nie tylko regionalnie, ale też globalnie. Jej zdaniem, aby skutecznie walczyć z fake newsami, należy tworzyć takie prawo, które pomoże im zapobiegać. Istotnymi działaniami które się do tego mogłyby przyczynić byłoby wzmocnienie wolnych mediów czy wspieranie inicjatyw fact-checkingowych. Kluczowa jest ochrona dziennikarzy przeciw bezpodstawnymi pozwami (antySLAPP), zastraszaniem; osoby walczące z dezinformacją same często padają jej ofiarą.

Według profesor Kariny Stasiuk-Krajewskiej z Uniwersytetu, podstawowym zagrożeniem dla współczesnych mediów są odbiorcy, oraz ich oczekiwania. W jej opinii, media obecnie działają według zasady „szybko, atrakcyjnie, tanio”. Powołując się na badanie Digital News Report z 2022 roku, zwróciła uwagę na najważniejszy wniosek – odbiorcy mają tendencję do unikania informacji. Skutkiem ubocznym walki z fake newsami staje się brak zaufania odbiorców do mediów. Pociąganie do odpowiedzialności za szerzenie fałszywych informacji

Z kolei prezeska fundacji Panoptykon Katarzyny Szymielewicz stwierdziła, że rozmowa o dezinformacji jest tematem zastępczym – przede wszystkim należałoby się pochylić nad modelem biznesowym mediów społecznościowych. W jej opinii, zarówno szkolenie dziennikarzy, jak i fact-checking są ważne, jednak nie zmieniają źródła problemu. Platformy internetowe są głównym dystrybutorem dezinformacji, który należy poddać regulacji, ponieważ ponad połowa odbiorców korzysta z mediów społecznościowych jako pośrednika informacji. Nie jest istotne czy dezinformacją jest wiarygodna, ważne że odwraca naszą uwagę, podkopuje zaufanie do jakościowego dziennikarstwa.

Jakub Olek, dyrektor ds. polityki publicznej i relacji rządowych w Tik Toku, niejako odpowiadając na wątpliwości wyrażone przez panelistki, podkreślił, że media społecznościowe, takie jak Tik Tok, są elementem procesów demokratycznych, proaktywnie zwalczającymi fake newsy. Na potwierdzenie tej tezy przytoczył garść twardych danych – wskaźnik usuwania dezinformacji wzrósł z 75 proc. w trzecim kwartale 2023 roku do 84 proc. w drugim kwartale 2024 roku; najbardziej drastyczne treści są usuwane na poziomie sztucznej inteligencji, a dodatkowo ponad 6000 moderatorów w Europie, a około 200 w Polsce aktywnie walczy ze szkodliwą zawartością. Zwrócił też uwagę, że Tik Tok jest jedyną platformą społecznościową, która ograniczyła reklamy polityczne. Zaoferował też nieco inną perspektywę na użytkowników nowych mediów. „ Według naszych badań młodzi użytkownicy są zainteresowani rzetelnymi informacjami, jednak nie chcą być nimi straszeni. Nasi użytkownicy nie poszukują leniwych intelektualnie treści – ciekawość jest jednym z głównych motywatorów poszukiwania i tworzenia treści na platformie Tik Tok” – powiedział.

Udział wzięli:
Katarzyna Szymielewicz, prezeska i współzałożycielka Fundacji Panoptykon
prof. dr hab. Karina Stasiuk-Krajewska, medioznawca, Uniwersytet SWPS
Magdalena Adamowicz, europosłanka, doktor nauk prawnych
Jakub Olek, dyrektor ds. polityki publicznej i relacji rządowych, Tik Tok

Panel poprowadziła Eliza Turkiewicz, ekspertka w departamencie rynku cyfrowego, Konfederacja Lewiatan.

Unijna biurokracja może zabijać biznesy – alarmują przedstawiciele polskich przedsiębiorstw. Ich głos wybrzmiał podczas panelu dotyczącego unijnych regulacji. Polscy przedsiębiorcy twierdzą, że unijna legislacja ukierunkowana jest zbytnio na konsumentów. Zapomina się jednak o firmach, które zmuszone do sprostania unijnym przepisom, nie są w stanie koncentrować się na rozwoju produktu, a co za tym idzie na rozwoju samego biznesu. 

Brak swobody biznesu może przynieść fatalne skutki w konfrontacji gospodarczej ze Stanami Zjednoczonymi i Azją. To jeden z argumentów przeciwników unijnych regulacji. Stąd potrzeba dyskusji nad deregulacją rynków; zwłaszcza w odniesieniu do firm działających na wspólnym rynku Unii Europejskiej. Właśnie te tematy poruszali prelegenci podczas panelu poświęconego unijnym regulacjom i konkurencyjności.

Biurokracja może zabijać biznesy

Emocje w dyskusji rozbudził już na samym początku Marek Górski. Przewodniczący Rady Nadzorczej Grupy Ergis stwierdził, że istnieją przepisy, które nie są dobrze przygotowane, ponieważ procedowane są na szybko i bez potrzebnych analiz.

Jako przykład podał rozporządzenie dotyczące opakowań i odpadów opakowaniowych. Jak zaznaczył, istnieje ono od 1994 roku w formie dyrektywy i dotyczy bardzo szczegółowych kwestii, jak chociażby tematu folii mocującej produkty na paletach.

Zdaniem Górskiego uzgodnienia biznesu i organów Unii Europejskiej zostały nagle zmienione. Jak zaznaczył, rozporządzenie, o którym mówił, jest bardzo obszerne, stąd istnieje obawa, że duża część parlamentarzystów europejskich nie była w stanie szczegółowo zapoznać się z przepisami, za którymi głosowała. Poziom skomplikowania przepisów powoduje też trudności w ich interpretacji przez przedstawicieli biznesu, a co za tym idzie – wdrażanie ich.

Przedstawiciel Grupy Ergis zwrócił uwagę również na to, że przepisy często procedowane są przez całą kadencję Parlamentu Europejskiego, ale głosowane są pod jej koniec, co powoduje, że ewentualne poprawki musi wprowadzać Parlament kolejnej kadencji. –  Biurokraci w UE wymyślają pewne rzeczy bez kontaktu z rzeczywistością biznesową – podsumował swoje wystąpienie Marek Górski.

Swoimi przemyśleniami podzieliła się również przedstawicielka branży telekomunikacyjnej. Małgorzata Krajewska, dyrektorka regulacji i spraw europejskich, Orange Polska przyznała, że temperatura regulacyjna jest bardzo wysoka, a biznes potrzebuje pauzy. – Czy da się wyważyć regulacje pomiędzy interesem konsumenta a konkurencyjnością? Mam przekonanie, że tak. Zaczynamy nowy cykl legislacyjny. Konsument zawsze był w centrum regulacji europejskich. To sprzyjało budowaniu konkurencji; przyczyniło się do obniżki cen. Mamy wysoki standard jako UE ochrony konsumentów. To pozytywny dorobek europejski. Natomiast tak dalece przyzwyczailiśmy się, że są to wartości, że w tym pędzie zapomnieliśmy już o konkurencyjności – powiedziała Krajewska. I zaznacza, że sektor, który reprezentuje, jest konfrontowany ze 100 regulacjami w zakresie technologii. Przedstawicielka branży telekomunikacyjnej dodała, że regulacje były bardzo potrzebne, kiedy sektor przekształcał się z państwowych firm w prywatne. Teraz – jej zdaniem – posługujemy się instrumentami z poprzedniej epoki.

– Mamy coraz niższą kapitalizację rynku telekomunikacyjnego i coraz mniej kapitału na inwestycje. To przeregulowanie. Potrzebujemy mądrych regulacji – przyznała Krajewska. I dodała, że biznes mierzy się również z opóźnieniami krajowymi w implementacji europejskich przepisów. Często koszty tych opóźnień przerzucane są na przedsiębiorców.

Na bardzo ważny aspekt unijnych regulacji zwrócił uwagę Henryk Orfinger, Przewodniczący Rady Nadzorczej DR IRENA ERIS S.A. Chodzi o wprowadzenie unijnych regulacji – jak przyznał – “pod publikę”.

– 15 lat temu zaczęły pojawiać się problemy. Zaczęły pojawiać się informacje, że parabeny – najlepszy istniejący konserwant – są rakotwórcze. Nie było badań, nie było danych, ale Unia tego zabroniła tylko dlatego, że opinia naciskała na takie decyzje. Dziś nadal nie istnieją żadne badania mówiące, że parabeny są szkodliwie – powiedział.

Zdaniem Orfingera rozpoczęło to lawinę, która spowodowała konieczność poszukiwania zamienników używanego od dekad surowca. Tego typu zmiany skutkują koniecznością chociażby ciągłego modernizowania i zmieniania parametrów linii technologicznych, co dla biznesu jest po prostu kosztowne.

Regulacje zbyt ogólne lub zbyt szczegółowe

Istotnym problemem jest zbytnia szczegółowość lub duża ogólność europejskich regulacji, na co zwróciła uwagę Małgorzata Mroczkowska-Horne, radczyni prawna, dyrektorka generalna, Konfederacja Lewiatan.

Jej zdaniem koszt regulacji jest wysoki, bo często szczegółowość regulacji nie przekłada się na wielkość przedsiębiorstw. Zwykle regulacje są dużo bardziej kosztowne dla mniejszych przedsiębiorstw, które stanowią dużą część gospodarki europejskiej.

Czy głos biznesu dociera do regulatorów?

Z tymi problemami i postulatami mierzył się przedstawiciel Parlamentu Europejskiego – europoseł Janusz Lewandowski. Nawał unijnych regulacji nazwał “biegunką regulacyjną”.

– Te głosy słyszę od wielu lat. Jako zadeklarowany liberał, źle się czuję w środowisku regulacji. Ale taki jest świat. Mnoży się regulacje słusznie społecznie, słuszne politycznie – bo dają efekty; teraz [pojawiły się – red.] ekologiczne regulacje; natomiast bardzo kosztowne dla biznesu. Dlatego nasza pozycja maleje w stosunku do konkurentów, jak np. USA

Europoseł zwrócił uwagę na kolejny problem. Jego zdaniem każdy z komisarzy UE chce się wykazać poprzez prowadzenie regulacji. W ten sposób komisarze pokazują się na arenie europejskiej i swoim podwórku. Natomiast biznes łaknie przewidywalności.

Problemem zdaniem europosła jest też coraz mniejsza liczb spotkań z przedstawicielami biznesu. Unika się tego, by nie być podejrzanym o współpracę z lobbystami.

Co dalej z regulacjami?

Paneliści zwrócili uwagę na wartość raportu Mario Draghiego. Były szef EBC w swojej publikacji przestrzega przed powolną agonią unijnej gospodarki i zaznacza, że na odzyskanie konkurencyjności przez UE potrzeba nawet 800 mld euro rocznie!

Podczas dyskusji zapanowała powszechna zgoda co do tego, że jako Unia Europejska jesteśmy największym regulatorem, ale nie potrafimy przełożyć tego na innowacyjność. Zdaniem prelegentów “widać jednak pewne otrzeźwienie”.

Uczestnicy dyskusji zgodzili się co do tego, że trzeba zwrócić uwagę na eksport europejskich produktów do Stanów Zjednoczonych, ale też wrócić – co zaznacza branża kosmetyczna – do starych receptur.

Konkluzją dyskusji był apel do organów europejskich o zrozumienie sytuacji małych przedsiębiorstw, które będąc przytoczonymi regulacjami, nie mogą koncentrować się na rozwijaniu produktu. Zaapelowano, by przy procedowaniu regulacji, zwrócić uwagę na ocenę ich skutków.

W debacie udział wzięli:
Marek Górski, Przewodniczący Rady Nadzorczej GRUPA ERGIS
Małgorzata Krajewska, Dyrektorka regulacji i spraw europejskich, Orange Polska
Janusz Lewandowski, Europoseł, EPL
Małorzata Mroczkowska-Horne, radczyni prawna, dyrektorka generalna, Konfederacja Lewiatan
Henryk Orfinger, Przewodniczący Rady Nadzorczej DR IRENA ERIS S.A.
Sławomir S. Sikora – prowadzący, Przewodniczący Rady Nadzorczej City Handlowy

 

Rozpoczynająca się 1 stycznia 2025 roku prezydencja Polski w Radzie UE to niezwykła okazja dla polskiego państwa. Kraj sprawujący przewodnictwo wywiera bezpośredni wpływ na zarządzanie agendą unijnej dwudziestki siódemki. Kluczowe pytania dotyczą m.in. tego, jakie tematy i projekty legislacyjne Polska potraktuje priorytetowo i na co może liczyć polski biznes.

Ignacy Niemczycki, podsekretarz stanu w Ministerstwie Rozwoju i Technologii podkreślił na wstępie, że bardzo ważne, aby polski biznes był reprezentowany w Brukseli. Jego zdaniem, nie jesteśmy pod tym względem na tak wysokim poziomie, jak inne kraje. Niemczycki zapewnił w imieniu swojego resortu, że jest otwarty na dialog z biznesem, także w kontekście zbliżającej się polskiej prezydencji w Radzie UE. Ponadto przedstawiciel rządu zapewnił, że przedsiębiorcy są partnerem i to oni powinni mówić, jakie przepisy trzeba zmienić.

Zdaniem Niemczyckiego Polska ma szasnę wpłynąć na całą kadencję Komisji Europejskiej, a dla państw europejskich bardzo ważna będzie poważna dyskusja o stanie gospodarki i konkurencyjności.

Mieczysław Struk, marszałek województwa pomorskiego podkreślił, że w ramach polskiej prezydencji w Radzie UE odbędzie się mnóstwo wydarzeń, również we wszystkich polskich regionach. Zwrócił uwagę, że prawie każdy region dysponuje własnym biurem w Brukseli.

Marszałek podkreślił też znaczenie polityki spójności dla regionów. „Życzeniem i oczekiwaniem regionów byłoby, aby w nowej prezydencji polityka spójności nie schodziła z kręgów zainteresowania. Dla nas ona ma kapitalne znaczenie, bo w niej jest znacząca część środków (finansowych), którymi dysponują regiony, miasta i gminy w Polsce, więc na pewno będzie batalia o politykę spójności” – zwrócił uwagę Struk.

Podkreślił, że na unijnej agendzie pojawiają się nowe zagadnienia dotyczące migracji czy bezpieczeństwa, a to oznacza, że ten unijny „tort finansowy” będzie musiał być trochę inaczej podzielony. Zdaniem Struka UE powinna zwracać również uwagę na Europę bałtycką, transformację energetyczną, sieci energetyczne oraz innowacyjność.

Witold Literacki, wiceprezes zarządu ds. korporacyjnych ORLEN SA powiedział, że koncern działa na wielu polach i ma swoje przedstawicielstwo w Brukseli. „Jeśli nas tam nie będzie, decyzje będą zapadały bez nas” – zaznaczył.

Odniósł się też do europejskich propozycji w obszarze transformacji energetycznej i ochrony klimatu w kontekście konkurencyjności firm.

„Widzimy pewne plusy i minusy Zielonego Ładu i zdajemy sobie sprawę z tego, że jest on bardzo potrzebny i jak najbardziej staramy się go wypełnić. Natomiast dostrzegamy też minusy, ponieważ ścieżka prawna, która jest z tym związana jest trochę legislacją nakazów i kar. Naszym zdaniem, to powinna być bardziej kwestia zachęt i ewentualnie wsparcia, nie tylko finansowego, ale i regulacyjnego dla firm” – powiedział Literacki.

Zwrócił też uwagę na kwestię konkurencyjności europejskiej gospodarki. Literacki dodał, że grupa ORLEN SA jest gotowa wesprzeć stronę rządową.

Marcin Laskowski, wiceprezes zarządu ds. regulacji, PGE Polska Grupa podkreślił, że Europa musi się dekarbonizować i odchodzić od produkcji energii w oparciu o źródła wysokoemisyjne. Ale – jak mówił – bezpieczeństwo energetyczne i transformacja energetyczna nie może oznaczać radykalnego wzrostu cen energii,. Dodał, że zmiany nie mogą też wpływać negatywnie na konkurencyjność gospodarki europejskiej.

Monique Clua Braun, która stoi na czele firmy Novartis w Polsce zwróciła uwagę, że oprócz bezpieczeństwa gospodarczego czy wojskowego, musimy też zapewnić bezpieczeństwo zdrowotne, ponieważ bez tego Europa nie będzie w stanie iść do przodu. Podkreśliła znaczenie profilaktyki np. przy chorobach nowotworowych. Dodała, że w kwestii badań klinicznych i innowacji potrzebne jest dobre otoczenie legislacyjne w Europie.

W panelu wzięli udział:
Monique Clua Braun, Country President, Novartis Poland
Marcin Laskowski, wiceprezes zarządu ds. regulacji, PGE Polska Grupa
Witold Literacki, wiceprezes zarządu ds. korporacyjnych, ORLEN SA
Ignacy Niemczycki, podsekretarz stanu w Ministerstwie Rozwoju i Technologii
Mieczysław Struk, marszałek województwa pomorskiego

 

Dyskusję poprowadziła Kinga Grafa z Konfederacji Lewiatan.

 

Przeciętny Polak spożywa rocznie 70 kg mięsa. Zapotrzebowanie jest mniejsze i wynosi 30-40 kg rocznie. Tak duże spożycie produktów zwierzęcych spowoduje, że do 2050 r. Polsce nie uda się osiągnąć neutralności klimatycznej oraz zahamować wzrostu średniej temperatury Ziemi na poziomie poniżej 2 stopni Celsjusza. O tym jak pogodzić prace nad zahamowaniem zmian klimatu, a przy tym zachować istotną części rolnictwa i gospodarki Polski, jaką jest produkcja zwierzęca debatowali eksperci w trakcie panelu: „Żywność dla przyszłości: Czy produkcja zwierzęca musi zniknąć?”.

Prof. Beata Kuczyńska z Katedry Hodowli Zwierząt SGGW w Warszawie powiedziała, że zauważalna jest moda, by eliminować produkty pochodzenia zwierzęcego z diety. Prof. Kuczyńska, dodała, że jako naukowczyni, związana z badaniami jakości żywności nie do końca się z tym trendem zgadza. Jako argumenty podała walory zdrowotne  spożywania mięsa – wołowina zawiera witaminę B12, której nie ma w produktach roślinnych, a jedna łyżeczka miodu pozwala przeżyć cały dzień.

Marta Mieloszyk-Pawelec, farmaceutka, autorka i specjalistka z zakresu mikroodżywiania potwierdziła, że zdrowa dieta powinna zawierać zarówno produkty roślinne, jak i zwierzęce.

Adam Nowak, podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi powiedział, że produkcja zwierzęca w Polsce jest systematycznie ograniczana. Dodał, że redukcja produkcji zwierzęcej do zera, bez innych ważnych zmian w wymiarze globalnym – nie zatrzyma zmian klimatycznych i nie doprowadzi do zeroemisyjności. Jako rozwiązanie sprzyjające klimatowi, wymienił tworzenie gospodarstw obiegu zamkniętego, które będą produkować energię niezbędną do samowystarczalności energetycznej. W podobnym tonie wypowiedział się Marcin Hydzik, prezes Polskiego Związku Przetwórców, który zaznaczył, że najważniejszym wyzwaniem jest rolnictwo regeneratywne. Zaproponował, by Ministerstwo Rolnictwa zorganizowało w tym temacie okrągły stół, w którym wezmą udział rolnicy, przetwórcy i przedstawiciele rządu. Hydzik dodał, że rolnictwo regeneratywne wymaga dużych nakładów finansowych od rolników, które w perspektywie kilku lat zwraca się i przynoszą korzyści.

Martyna Węgrzyn, rzeczniczka prasowa Danone przyznała, że rolnicy boją się zmian, ale wprowadzają je, jeśli zobaczą korzyści dla siebie. Dodała, że wprowadzanie zmian musi być połączone z edukacją.

Maciej Otrębski, członek zarządu Polskiego Związku Producentów Żywności Roślinnej, head of development, RoślinnieJemy powołał się na międzynarodowe badania, które pokazują, że dobrze zbilansowana dieta roślinna jest odpowiednia dla człowieka na każdym etapie życia.

W panelu wzięli udział: Marcin Hydzik, prezes Polskiego Związku Przetwórców, prof. Beata Kuczyńska z Katedra Hodowli Zwierząt SGGW w Warszawie, Marta Mieloszyk-Pawelec, farmaceutka, autorka, specjalistka z zakresu mikroodżywiania, Adam Nowak, podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Maciej Otrębski, członek zarządu Polskiego Związku Producentów Żywności Roślinnej, head of development, RoślinnieJemy oraz Przemysław Rzodkiewicz, Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych.

Spotkanie poprowadziły prof. Ewelina Hallmann, think tank Żywność dla Przyszłości, Katedra Żywności Funkcjonalnej i Ekologicznej SGGW w Warszawie oraz Martyna Węgrzyn, kierowniczka Działu Komunikacji Zewnętrznej, rzeczniczka prasowa Danone.

– Naszym celem w najbliższych latach jest utrzymanie wysokiego wzrostu gospodarczego. W II kwartale br. PKB w Polsce rósł najszybciej spośród dużych krajów UE. Zależy nam jednak na zrównoważonym wzroście, opartym nie tylko na konsumpcji, ale przede wszystkim na inwestycjach – powiedział Andrzej Domański, minister finansów.

W wystąpieniu wprowadzającym podkreślał, że największą bolączką UE jest brak wzrostu gospodarczego. – Nie będzie zielonego ładu, wspólnej polityki obronnej jeżeli unijne gospodarki będą pogrążone w stagnacji. Aby przyspieszyć wzrost PKB trzeba ożywić inwestycje, z którymi nie jest najlepiej. Nakłady inwestycyjne w UE są wyższe w porównaniu z 2007 roku tylko o 7 proc., podczas gdy w USA o 35 proc. Europa przegrywa też wyścig technologiczny – powiedział.

Minister finansów przekonywał, że dotychczasowy model wzrostu naszej gospodarki wyczerpuje się. Musimy inwestować w branże gospodarki oparte na wiedzy, przyspieszyć transformację energetyczną i cyfrową, prowadzić racjonalną politykę migracyjną – dodał.

Przyszłość polskiej gospodarki był tematem panelu  „Między globalną niepewnością a unijną polityką: jak zabezpieczyć interesy polskiej gospodarki”. Uczestnicy dyskusji zastanawiali się jak w trudnych czasach zmieniać gospodarkę, by obrać kurs na bezpieczeństwo i rozwój ekonomiczny. Poruszali tematy związane z utrzymaniem stabilności finansowej, czy wzrostem inwestycji.

Jurand Drop, podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów wskazał, że najważniejszym zadaniem jest w tej chwili utrzymanie w dobrym zdrowiu finansów publicznych, aby zapewnić stabilność całej gospodarce. W przeszłości duża część deficytu była ukrywana albo przenoszona do innych funduszy. Polska została objęta procedurą nadmiernego deficytu. – Nie chcemy dopuścić do dalszego powiększania deficytu i długu publicznego. Aby osiągnąć ten cel konieczny jest wysoki wzrost gospodarczy, racjonalne wydawanie środków publicznych, przejrzystość finansów i zwiększenie dochodów budżetowych – dodał.

Dariusz Marzec, prezes zarządu, PGE Polska Grupa Energetyczna, podkreślał znaczenie bezpieczeństwa energetycznego dla przyszłości kraju. Jego zdaniem priorytetem powinna być morska energetyka wiatrowa i jądrowa. Transformacja energetyczna potrzebuje inwestycji i ma sprzyjać wzrostowi gospodarczemu. Jego zdaniem wzrost gospodarczy powinien być napędzany przez inwestycje, a nie konsumpcję.

Piotr Matczuk, prezes, Polskiego Funduszu Rozwoju ubolewał nad stanem innowacji w naszym kraju. – Zajmujemy dopiero 40 miejsce pod względem innowacyjności. Daleko nam do USA i Wielkiej Brytanii, które są w pierwszej piątce. Słabością UE jest finansowanie innowacji przede wszystkim przez banki. Ten stan rzeczy trzeba zmienić. Banki nie są naturalnym źródłem finansowania biznesów innowacyjnych – powiedział.

O tym jak pobudzić innowacje mówił również Piotr Frankowski, dyrektor zarządzający, Ayming Polska. – Z raportu, który przygotowaliśmy wynika, że największymi barierami w ożywieniu innowacji są finansowanie i edukacja. 28 proc. firm podaje, że nie korzysta ze źródeł zewnętrznych przy finansowaniu innowacji, opierając się tylko na środkach własnych. Na szczęście aż trzy czwarte przedsiębiorstw planuje w 2025 roku zwiększyć nakłady na innowacyjność.

Piotr Bieżuński, dyrektor, pionu wzrostu i wsparcia organizacji, PKO Bank Polski mówił, że w tych niespokojnych czasach bank przywiązuje ogromną wagę do bezpieczeństwa klientów. – Ważne jest również zapewnienie komfortu, wygody partnerom biznesowym. Chcemy być blisko kilkudziesięciu tysiącom firm, z którymi współpracujemy, chcemy im towarzyszyć w ekspansji na zewnątrz. Cenimy sobie prostotę. Temu ma służyć cyfryzacja, np. procesu przyznawania kredytów hipotecznych. Naszą dewizą jest być po stronie klienta – stwierdził Piotr Bieżuński.

Panel moderowała Elżbieta Czetwertyńska, prezes zarządu, Citi Handlowy.