Kategoria: Bez kategorii

Jednym z większych wyzwań, przed którym stoi obecnie nie tylko Polska, ale i cała Europa, to brak kapitału ludzkiego oraz niedostosowane kompetencje. Gospodarka ulega dynamicznym zmianom – i nie da się tych problemów rozwiązać narzędziami, których używaliśmy do tej pory.

Obok zmian klimatycznych to rozpędzona transformacja cyfrowa w największym stopniu kształtuje naszą rzeczywistość. O rozwiązaniach problemów, z którymi mierzy się obecnie system edukacji, rozmawiali uczestnicy dyskusji o kompetencjach przyszłości.

Profesor Agnieszka Kurczewska zaczęła od próby zdefiniowania kompetencji: „Rozmowa o kompetencjach to rozmowa o potrzebie uczenia się człowieka. Istotą kompetencji jest kształtowanie nawyku i umiejętności ich budowania, czyli tzw. meta-kompetencje”.

Wagę meta-komptenencji podkreśliła też profesor Agnieszka Wojtczuk-Turek. Zwróciła ona uwagę na zjawisko dezaktualizowania się wiedzy i podkreśliła potrzebę kształcenia już po zakończeniu edukacji – w pracy, co może pomagać w likwidowaniu luki kompetencyjnej.

Magdalena Kotlarczyk, dyrektor krajowa Google Polska, skupiła się na braku ekspertów IT w Polsce, który jest jednym z większych problemów na rynku pracy.
– Musimy zacząć ich kształcić na większą skalę, a także zaprosić tych, którzy mają już kompetencje, aby przyjechali do Polski. Podkreśliła, że polskie szkoły IT mają dobre wyniki, a umiejętności można kształtować wspólnymi siłami. Google w partnerstwie ze szkołami wyższymi przeszkolił przez ostatnie 10 lat około 250 tysięcy osób. Każdy z nas kształtuje te umiejętności, czy tego jest świadomy, czy nie. Ale od nas zależy nastawienie, jakie mamy do tego procesu – dodała Kotlarczyk.

Piotr Pyzio, członek zarządu Bosch Polska, zwrócił uwagę na to, że nie możemy skupiać się wyłącznie na umiejętnościach z branży IT. Równie ważne są szerokie kompetencje inżynieryjne. – Jesteśmy w erze transformacji cyfrowej, więc popyt na umiejętności IT jest duży. Ja jestem jednak zwolennikiem zrównoważonego podejścia. Musimy się przygotować na ciągłą zmianę, coraz częściej sprzedaż usług związana jest nierozerwalnie ze sprzedażą produktu. A to też wymaga specyficznych kompetencji – dodał Pyzio.

Aby sprostać wyzwaniom przyszłości i wykorzystać szanse związane z cyfrową transformacją, potrzebujemy elastycznego systemu edukacji, który współpracuje z biznesem.

W dyskusji udział wzięli: Piotr Pyzio, członek zarządu Bosch Polska, Magdalena Kotlarczyk, dyrektor krajowa Google Polska, profesorAgnieszka Kurczewska, prorektor ds. współpracy z otoczeniem Uniwersytetu Łódzkiego, Wojciech Szajnar, dyrektor Centrum Projektów Cyfrowa Polska oraz Agnieszka Wojtczuk-Turek, dyrektorka Instytutu Kapitału Ludzkiego, profesor, Szkoła Główna Handlowa.

Dyskusję moderował Marek Tejchman, Dziennik Gazeta Prawna

Czy polskie miasta i aglomeracje mogą konkurować z Zachodem pod względem standardów życia, dostępności usług czy jakości powietrza? W których miastach żyje się najlepiej i co determinuje te standardy? Czym jest Indeks Zdrowych Miast? Na te pytania odpowiedzi szukali zaproszeni goście – przedstawiciele nauki, biznesu i administracji – podczas debaty: „Zdrowe miasta – gdzie żyje się najlepiej?”.

Anna Rulkiewicz, prezeska Grupy LUX MED, wyjaśniła ideę stojącą za powstaniem Indeksu Zdrowych Miast. „To kontynuacja programu Healty Cities, w ramach którego w ciągu dwóch edycji posadziliśmy pół miliona drzew. Wierzymy, że poprawiając kondycję naszych miast i miejscowości działamy na rzecz zdrowszego społeczeństwa – dlatego nawiązaliśmy współpracę na tym polu z naszymi partnerami, jak SGH czy fundacja Prof. Hausnera”, powiedziała.

O metodyce badań przeprowadzonych na potrzeby Indeksu więcej opowiedział prof. Piotr Wachowiak rektor Szkoły Głównej Handlowej: „Staraliśmy się, aby była ona oparta o rzetelne informacje. We współpracy z ekspertami opracowaliśmy również wagi poszczególnych obszarów oraz wskaźniki w każdym z nich – zależało nam, aby nie było ich zbyt dużo, ale najważniejszych i tak mamy 68”.

Magdalena Czarzyńska-Jachim, wiceprezydentka Sopotu, odniosła się do wysokiego miejsca zajmowanego przed ten nadmorski kurort: „To dokument o stylu życia, bo zdrowy styl życia to najlepsza profilaktyka. Odczytuję go także jako wskazanie, jak tworzyć miasto, aby taki styl życia trochę wymuszał, a trochę ułatwiał”.

W podobnym tonie wypowiedział się Michał Olszewski, wiceprezydent Miasta Stołecznego Warszawy. „Cieszy nas wysokie miejsce, ale w rzeczywistości każde miasto podejmuje obecnie szereg trudnych decyzji, ale dzięki temu nasze miasta zmieniają na lepsze się bardzo dynamicznie”.

O brak wielu metropolii w czołowej dwudziestce wymienionych w Indeksie miast zapytany został prof. Mariusz Sokołowicz, prodziekan Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego Uniwersytetu Łódzkiego: „Mieszkanie w wielkich miastach to trade-off. Z jednej strony wiąże się z nim wiele czynników ryzyka, jak choćby większe zanieczyszczenie, ale z drugiej oznacza większą dostępność np. lekarzy specjalistów”.

Kamil Wyszkowski, prezes Rady UN Global Compact Network Poland, zwracał uwagę na zależności wynikające ze wskaźników ujętych w Indeksie a atrakcyjnością turystyczną miast, w szczególności w kontekście zmian klimatu.

Debatę poprowadził Marek Czyż z Radia Zet, a otworzyła ją Agnieszka Chłoń-Domińczak, prorektor Szkoły Głównej Handlowej, obecna zdalnie.

Partnerzy: Grupa LUX MED, Uniwersytet Łódzki

Angażując się w pomoc Ukrainie postawiliśmy na spontaniczną solidarność. I to bardzo dobrze. Dziś brakuje nam narzędzi, które ułatwiłyby to lepiej skoordynować. To jeden z wniosków płynący z panelu: Jak wojna w Ukrainie wpływa na rynki pracy?

Uczestnicy debaty zgodnie przyznali, że uchodźcy z Ukrainy mają wielki wpływ na rynek pracy. Podkreślili także, że niezbędna jest pomoc długofalowa. Wiceprezydent Gdyni Katarzyna Gruszecka-Spychała jako przykład takiego wsparcia przedstawiła gdyńską firmę. – Radmor w kilka tygodni stworzył program praca plus mieszkanie, zatrudnili uchodźców, a ze zbiórki wewnątrz firmy zapewnili środki na mieszkanie i jej rodziny. 

Wiceprezydent Gdyni podkreśliła formalne przeszkody w zatrudnieniu przez urzędy uchodźców z Ukrainy oraz osób, które byłyby dla nich wsparciem. – Dla mnie, jako urzędnika, niezwykle kłopotliwe zatrudnienia na umowę o pracę. W naszych jednostkach na wagę złota są tłumaczki, potrzebne są w pomocy społecznej czy edukacji. Tymczasem, zgodnie z obowiązującymi przepisami, brakuje nam narzędzi do zatrudnienia ich na umowy o pracę. Te przepisy nawet nie drgnęły – dodała Katarzyna Gruszecka-Spychała. 

Z powodu na wojnę w Ukrainie i falę uchodźców w Polsce, liczba zatrudnionych wzrosła także w Głównym Inspektoracie Pracy – Między innymi w zakresie pomocy i wsparcia dla uchodźców – dodaje Katarzyna Łażewska-Hrycko z GIP. 

Paneliści zaznaczyli, że w zakresie rynku pracy dla Ukrainy dużo jest jeszcze do zrobienia. – Nie jesteśmy nawet w połowie drogi. Ale należy pamiętać, że do rozwiązań systemowych konieczne jest choćby minimum dobrej woli. I tego wszyscy powinniśmy sobie życzyć – zakończyła Małgorzata Stanowska, Head of Public Policy for CEE, Uber. 

Paneliści: Katarzyna Gruszecka-Spychała, wiceprezydentka Miasta Gdyni, Henrik Munthe, adwokat, NHO, Anna Karaszewska, prezeska zarządu, Jobs First, Małgorzata Stanowska, Head of Public Policy for CEE, Uber, Katarzyna Łażewska-Hrycko, Główny Inspektor Pracy oraz zdalnie Agnieszka Chłoń-Domińczak, prorektor, Szkoła Główna Handlowa. Debatę moderował Jacek Męcina, doradca zarządu Konfederacji Lewiatan, profesor, Uniwersytet Warszawski.

Projekt jest realizowany w ramach Inicjatywy Nr FWD-H-4 pt. “Model aktywizacji zawodowej obywateli Ukrainy” w ramach Funduszu Współpracy Dwustronnej “FWD” Mechanizm Finansowy Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2014-2021 i Norweskiego Mechanizmu Finansowego 2014-2021. Inicjatywa jest finansowana przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię w ramach Funduszy Norweskich i EOG.

Jak rozwinie się konflikt w Ukrainie? Jaką rolę powinna odgrywać w nim Polska, a jaką Unia Europejska? Czy świat, do którego przywykliśmy zmieni się bezpowrotnie? Na te pytania odpowiadali goście panelu „Nowa Ukraina. Nowa Europa. Nowy świat”, który odbył się w czwartek, 13 października, podczas EFNI 2022.

W rozmowie udział wzięli Dacian Cioloș, eurodeputowany, były komisarz Komisji Europejskiej ds. Rolnictwa, b. premier Rumunii, Yves Leterme, były premier Belgii, Małgorzata Omilanowska-Kijańczyk, była minister kultury i dziedzictwa narodowego, Alojz Peterle, ekonomista, były premier Słowenii, Zofia Zochniak, co-founder, Ubrania do oddania. W formie zdalnej do rozmowy dołączyli również Olha Stefanishyna, wicepremier ds. integracji UA z UE i NATO w rządzie Ukrainy, Maciej Popowski, dyrektor generalny, Komisja Europejska oraz Margaritis Schinas, wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej ds. promowania europejskiego stylu życia. Dyskusję moderował Jerzy Buzek, były premier, eurodeputowany i przewodniczący Rady Programowej EFNI.

„Europa i Europejczycy sprawdzili się w obliczu trwającej wojny w Ukrainie” – tymi słowami Jerzy Buzek otworzył debatę dotyczącą wpływu ostatnich wydarzeń na międzynarodowy ład i sytuację w Europie. „Wszystko to, czego dokonała już Ukraina wpłynie na kształt Europy i na to w jaki sposób będziemy postrzegać demokrację i wolność, których przyszło nam bronić” – mówiła podczas panelu Olha Stefanishyna. „Marzymy, aby stać się częścią projektu europejskiego i dołożymy starań, aby nikt nie przeszkodził nam w budowaniu naszej europejskiej przyszłości” – dodała.

„Narodziła się nowa Unia Europejska, która po raz pierwszy w historii musiała użyć nadzwyczajnych narzędzi, aby wspomóc Ukrainę w jej walce o wolności i ochronić ukraińskich uchodźców uciekających z kraju dotkniętego wojną. Ten konflikt nie jest tylko walką Ukrainy, ale również naszą i bez cienia wątpliwości będziemy dalej wspierać ukraińskie działania. Głównym wyzwaniem będzie odbudowanie kraju, dlatego jako przejaw naszej solidarności, UE zobowiązuje się sfinansować 75 szkół w Ukrainie, które zostały zniszczone przez Rosjan” – mówił podczas dyskusji Margaritis Schinas.

Yves Leterme wspomniał o możliwym scenariuszu rozwoju wydarzeń: „Musimy być gotowi na ewentualność zimnego konfliktu, który Rosja będzie prowadzić z sąsiadami i z całym zachodnim światem. W związku z tym powinniśmy przygotować nową strategię współpracy gospodarczej i polityki bezpieczeństwa”.

„Okrutnym paradoksem tej wojny jest, fakt, że atak Rosji spowodował ogromną integrację ukraińskiego społeczeństwa, która dokonała się znacznie szybciej w obliczu zewnętrznej agresji” – mówiła podczas dyskusji Małgorzata Omilanowska-Kijańczyk. Panelistka wspomniała również o porażce rosyjskiej propagandy, która nie była wystarczająco skuteczna, aby zmobilizować młodych Rosjan do wyruszenia na front, w przeciwieństwie do Ukraińców, którzy chcą walczyć za swój kraj.

Maciej Popowski mówił natomiast o zacieśnianiu współpracy z Ukrainą: „Pracujemy nad zniesieniem barier pomiędzy Ukrainą a UE na wielu polach. Chcemy dostarczyć Ukrainie wsparcie umożliwiające bieżące funkcjonowanie państwa, ale musimy też myśleć o przyszłości tego kraju”. Paneliści zgodzili się, że po wojnie nie będzie powrotu do Europy i świata, które znamy. Unia Europejska powinna zainwestować zatem w swoją niezależność, również energetyczną i przygotować się na czekające ją wyzwania, nie tylko ze strony Rosji, ale również innych krajów, które mogą w przyszłości łamać prawo międzynarodowe.

Rodzice muszą zrozumieć, że dla dzieci nie istnieje podział na świat realny i cyfrowy. Dla niech media społecznościowe to normalna część rzeczywistości.

O tym jak współdziałać na rzecz tworzenia bezpiecznej przestrzeni w internecie rozmawiali uczestnicy panelu Czy powinniśmy chronić młodych przed mediami społecznościowymi? podczas XI edycji Europejskiego Forum Nowych Idei (EFNI) w Sopocie.

Eliza Durka, Founder & CEO, Inspiring Girls Polska zwróciła uwagę, że teza o opóźnieniu kulturowym – kultura potrzebuje czasu, aby nadążyć za zmian technologiczna i wynikającymi z niej problemami społecznymi – tłumaczy różnice między młodymi a dorosłymi. – Dla dorosłych z czasów przed internetowych istnieje rozróżnienie między realem a wirtualem. Dla dzieci te sfery się przenikają, one mówią, że żyją w świecie cyfrowym. Odpowiedzialność dorosłych polega jednak na mądrym wprowadzeniem ich do tego świata – powiedziała Eliza Durka.

Marek Kamiński postawił tezę, że media społecznościowe są elementem rzeczywistości jak książki. A każda przestrzeń może być użyta do złych rzeczy. Zwrócił uwagę, że problemem ludzi jest ucieczka od samego siebie. – Dzieci są uczone o zewnętrznym świecie, a nie o sobie samym. Książkom łatwiej jest mówić o wewnętrznym świecie, teraz social media muszą się tego nauczyć. Zrobiliśmy wspólnie z TikTokiem program jak wzmacniać zdrowie psychiczne u dzieci, jak uczyć sprawczości, poczucia wartości – przekonywał podróżnik.

Dla Katarzyny Glinki, aktorki, twórczyni internetowej i mamy problemem jest przyzwolenie, które dorośli dają patrzac na ilosc nieprawdy jaka wylewa się z social mediów. – Dzieci uczą się na przykładzie, dlatego uczmy ich świadomości i korzystajmy z mediów razem – powiedziała. 

Jakub Olek, Head of Public Policy and Government, TikTok podkreślił, że TikTok to nie media społecznościowe, ale rozrywka stawiająca na autentyczne treści. Według niego media społecznościowe są narzędzie. – Może to być zaskakujące, ale proszę spojrzeć na hashtag #booktalk i zobaczyć jak TikTok napędza sprzedaż książek w USA – przekonywał.

Dla marki od samego początku priorytetem jest bezpieczeństwo, na które firma postawiła od początku, w odróżnieniu od innych mediów. – Rolą platform takich jak nasza jest odpxwiedzialnosci, aby to było bezpieczne narzędzie. Dlatego ważny jest aspekt edukacyjnych, nasi twórcy często występują w kampaniach edukacyjnych: z NASKiem czy Markiem Kamińskim – powiedział.

W panelu udział wzięli: Jakub Olek, Head of Public Policy and Government, TikTok, Marta Musidłowska, analityczka programu badawczego Gospodarka Cyfrowa, Fundacja Instrat, Eliza Durka, Founder & CEO, Inspiring Girls Polska, Marek Kamiński, podróżnik, Katarzyna Glinka, aktorka, twórczyni internetowa, mama. Partner: TikTok. Partner merytoryczny: NASK, Inspiring Girls Polska

Jak zapobiec problemom, których świat doświadczył w czasach pandemii? Jakie wnioski wyciągnął biznes z załamania się łańcuchów w ostatnich latach? Czy państwa i wspólnoty są skazane na wsparcie firm w tym zakresie? Jak produkcja będzie znosić okresy przestojów, które nadal grożą firmom? Na, między innymi, te pytania odpowiedzi szukaliśmy podczas panelu: „Łańcuchy dostaw czasów niepewności”.

Hendrik Bourgeois, vice-president, European Gov Affairs, Intel Technology Poland, zauważył, że niektóre produkty, jak półprzewodniki, są bardziej niż inne narażone na zerwanie łańcuchów dostaw: „Producenci nie mieli początkowo odpowiedzi na zwiększony popyt na ten produkt. Musieliśmy zdywersyfikować nasz łańcuch dostaw, by zbliżyć je do klientów końcowych”.

Bartłomiej Rodawski, dyrektor operacyjny i członek zarządu Adamed Pharma, również potwierdził, że łańcuchy dostaw różnią się diametralnie pomiędzy branżami: „Farmaceutyczny łańcuch dostaw to łańcuch globalny: 80% substancji czynnej pochodzi z Azji, substancje uzupełniające pozyskujemy z Europy, a materiały na opakowania – lokalnie, w Polsce. Jest też łańcuchem wolniejszym i bardziej uregulowanym, stawiającym na bezwzględną dostępność produktów wysokiej jakości. Nasze priorytety w dobie kryzysu nie uległy zmianie”.

Prof. Marzena Cichosz z Instytutu Infrastruktury, Transportu i Mobilności Szkoły Głównej Handlowej zwracała uwagę, że zmieniły się metody zarządzania łańcuchami dostaw. „Przeszliśmy z paradygmatu finansowego na zapewnianie ciągłości biznesowej. Niepewność i ryzyko w biznesie zawsze są obecne, ale zwiększyła się dynamika zmian oraz ich kompleksowość”, powiedziała.

Zgodziła się z nią Małgorzata Bieniaszewska, właścicielka firmy MB Pneumatyka. „Walczymy z czymś, z czym realnie moje przedsiębiorstwo mierzyło się od dawna. Oczywiście pandemia nas zaskoczyła, ale nie jestem pewna, czy wyznacza ona początek tej niepewności”.

Na potrzebę zachowania elastyczności zwracał uwagę Piotr Bryja, kierownik Działu Strategia i Public Relations w VW Poznań. „Nie ustajemy także, niezależnie od kryzysu, w staraniach dotyczących zielonej transformacji energetycznej, utrzymywania personelu oraz dążenia do maksymalnej efektywności kosztowej”, dodał.

Marek Zychla, prezes zarządu Śląskiego Związku Pracodawców Prywatnych, przedstawił także perspektywę MSP: „Ich problemy są zwielokrotnione, choćby z uwagi na ograniczenia kapitału. Wiele małych firm ich nie przetrwa”.

Dyskusję poprowadził Marek Tejchman, Dziennik Gazeta Prawna. Partnerami debaty byli: Adamed Pharma, Intel Technology Poland oraz Volkswagen Poznań

Czy polityka w zakresie dóbr spożywczych w Europie wymaga znaczącego przewartościowania – niemal na skalę dywersyfikacji źródeł energii? Jak UE powinna (bądź

może) zareagować na bieżącą sytuację w zakresie polityki subsydiowania produkcji roślinnej i zwierzęcej? Jakie będą konsekwencje wojny w Ukrainie dla świata? Na te pytania szukano odpowiedzi podczas debaty: „Przyszłość rolnictwa i rynku żywnościowego”.

„Podział na rolnictwo ekologiczne w opozycji do takiego, które jest w stanie wyżywić populacje, jest sztuczny” – powiedziała Ewa Chodkiewicz, dyrektor Działu Ochrony Przyrody w Fundacji WWF Polska. „Europa nie jest narażona na niedostępność żywności w sensie fizycznym”.

Cezary Urban, dyrektor działu Agricultural Solutions w BASF Polska, zauważył, że rozumienie rolnictwa i bezpieczeństwa żywnościowego wyłącznie w kontekście europejskim, jest krótkowzroczne. Mówił także o roli nowych technologii w rolnictwie przyszłości: „Innowacje są bardzo ważne. Inwestujemy choćby w inhibitory azotu, które pozwalają na bardziej efektywne wykorzystywanie nawozów”.

Kamil Wyszkowski z UN Global Compact Network Poland zwracał uwagę na zagrożenia klimatyczne: „Za nami najbardziej suchy rok w historii w tej części świata. Liczba krajów dotkniętych kryzysem żywnościowym wynosi już 56. Równo rok temu było ich 30”.

„Zależność rolnictwa od nawozów powoduje podobną dynamikę, jak zależność od źródeł energii. Ceny nawozów zależne są od cen gazu. I podobnie jak w kwestiach energetycznych kluczowe będzie znalezienie alternatyw” – dodał Maciej Gołubiewski, szef gabinetu komisarza ds. rolnictwa Komisji Europejskiej.

Debatę moderowała Hanna Cichy, Polityka Insight. Partnerem dyskusji była firma BASF Polska, a partnerem merytorycznym – Polityka Insight.

Podczas Europejskiego Forum Nowych Idei 2022 Antal opublikował najnowszy raport „Trendy Rekrutacyjne 2022”. Wynika z niego, że aż 78% badanych osób odpowiedzialnych za zarządzanie kapitałem ludzkim ocenia, że w przyszłości więcej niż 10% procesów rekrutacyjnych będzie realizowanych w metawersum.

Zarządy coraz częściej zastanawiają się, czy i jak uwzględnić w swojej strategii możliwości stwarzane przez metawersum. Dodatkowo, coraz więcej projektów opiera się na współpracy w ramach contractingu – nie tylko w branży IT, ale i SSC/BPO, produkcji czy administracji. Wzrasta też zainteresowanie usługą recruitment process outsourcing, pozwalającą na pełną opiekę firmy zewnętrznej nad prowadzonymi rekrutacjami. Jak wyglądają inne trendy na rynku?

Metarekrutacje – najbliższy trend czy daleka przyszłość?  

Prawie ⅓ respondentów uważa, że metawersum będzie odgrywać znaczącą rolę w rekrutacji, a prawie 40% widzi w wirtualnej rzeczywistości potencjał, jednocześnie podkreślając, że ich zdaniem nie będzie to wszechobecne zjawisko. Tylko 15% jest zdecydowanie przekonana, że wirtualna rzeczywistość nie ma zastosowania w rekrutacji.

O tym, że metawersum będzie odgrywać znaczącą rolę w rekrutacji, przekonanych jest najwięcej pracowników agencji reklamowych i PR (58%) oraz FMCG (51%). 58% reprezentantów kancelarii prawnych zdecydowanie opowiada się za tym, że metawersum nie ma zastosowania w rekrutacji. Więcej barier niż możliwości zauważają pracownicy energetyki, paliwa i wydobycia (43%) oraz transportu, spedycji i logistyki (44%).  

Dojście do miejsca, w którym aktualnie znajduje się branża HR, trwało ponad dekadę. W ciągu najbliższych 10 lat będziemy świadkami dalszego rozwoju nowych technologii w HR. W ten sposób napędza się metawszechświat jednocześnie tworząc nowe potrzeby rekrutacyjne. Już teraz większość działów odpowiedzialnych za obszar kapitału ludzkiego w firmach korzysta aktywnie z dostępnych technologii. To przekłada się też na znaczne przyspieszenie oraz skrócenie prowadzonych procesów. Firmy szukają sposobu na optymalizację działań przy jednoczesnym zwiększaniu współczynnika sukcesu i pozostaniu konkurencyjnym na rynku pracy – komentuje Artur Skiba, Prezes Zarządu Antal.

Realia rozmów kwalifikacyjnych

Najczęściej długość procesu rekrutacyjnego wynosi około 4 tygodni. Średnio najdłużej trwają takie procesy w branży produkcyjnej, FMCG, bankowości, ubezpieczeniach i instytucji finansowych oraz w kancelariach prawnych. Natomiast najkrótsze są procesy rekrutacyjne w agencjach reklamowych i PR oraz w branży energetycznej – od 3 tygodni do miesiąca. 

Prowadzący procesy rekrutacyjne w odpowiedzi na pytanie, który z elementów projektu rekrutacyjnego na stanowiska specjalistyczne i menedżerskie trwa najdłużej, wskazują najczęściej oczekiwanie na spłynięcie ofert od kandydatów – odpowiedziała tak prawie ⅓ respondentów. Najczęściej prowadzącymi takie procesy, bo w przypadku aż 66% badanych, w pierwszym spotkaniu bierze udział HR. Prawie połowa respondentów wskazuje, że w ich organizacji w procesie tym bierze udział również bezpośredni przełożony.

Na dynamicznie zmieniającym się rynku pracy istotną rolę odgrywa także czas trwania procesu rekrutacyjnego. Średnia długość projektu od zgłoszenia zapotrzebowania na wakat w organizacji do zatrudnienia specjalisty lub menedżera to cztery tygodnie. Z perspektywy kandydata, który w obecnych realiach aktywnie szuka pracy, często ten czas jest zbyt długi. Okazuje się, że dzisiaj na rynku wygrywa ten, kto sprawnie i możliwie najszybciej przeprowadzi rekrutację. A konkurencja wciąż jest duża i kandydaci mogą wybierać w ofertach – mówi Aleksandra Jędrzejczyk, Senior Consultant, Antal SSC/BPO.

Niezbędny wachlarz narzędzi rekrutera

Najczęściej wykorzystywanymi podczas rekrutacji metodami są: testy wiedzy technicznej (55% badanych), testy wiedzy językowej – 44% oraz rozwiązywanie zadań biznesowych – 40%. Najrzadziej jest stosowana grywalizacja.

Jakie metody wykorzystywane są podczas procesów na stanowiska specjalistyczne i menedżerskie w Twojej firmie?

Testy wiedzy technicznej oraz językowej to najczęściej stosowane metody wykorzystywane podczas procesów rekrutacyjnych wśród pracowników branż takich jak: agencje reklamowe i PR, bankowość, ubezpieczenia, instytucje finansowe, farmacja, sprzęt medyczny oraz FMCG. Znaczna część badanych (co najmniej 44%) wskazuje również na rozwiązywanie case’ów biznesowych. 42% respondentów reprezentujących handel detaliczny zauważa, że w ich organizacjach tak samo jak test wiedzy technicznej istotna jest analiza profilu kandydata w sieci.  

Proces rekrutacyjny składa się nie tylko z rozmowy między pracodawcą a kandydatem poszukującym zatrudnienia. Często jest on wspomagany wykorzystaniem dodatkowych narzędzi. Kandydaci ubiegający się o pracę w sektorze IT a także bankowości, ubezpieczeniach i instytucjach finansowych mogą spotkać się w trakcie rekrutacji z wymogiem przeprowadzenia testów wiedzy technicznej. Osoby znające języki obce, szukające zatrudnienia w firmach z sektora SSC/BPO, poddawane są testom weryfikującym poziom znajomości danego języka. Ponadto osoby ubiegające się o pracę w obszarze bankowości, ubezpieczeń i instytucji finansowych oraz chcących pracować w sektorze FMCG często muszą zmierzyć się z rozwiązaniem przykładowego case’u biznesowego. Wyniki powyższych zadań zdecydowanie ułatwiają podjęcie decyzji o zatrudnieniu bądź odrzuceniu danego kandydata – komentuje Ilona Wróbel, Team Manager & ReX Leader, Antal SSC/BPO.

Raport do pobrania tutaj.

65 proc. firm korzysta dziś z usług outsourcingu, lukę pracy na rynku pracy, zwłaszcza w branży IT, wypełniają gigerzy, czyli freelancerzy i niezależni specjaliści.

Kim jest GIGer? Pierwsza zmiana zaszła w czasie pandemii i dotyczyła pracy zdalnej. Pracownicy doszli do wniosku, że skoro pracują w domu mogą pracować również dla wielu pracodawców. Ostatnie lata naznaczone rosnącym tempem transformacji cyfrowej i kryzysami sprzyjają rozwojowi rynku niezależnych specjalistów. – Gig oznacza fuchę, ale dziś to pojęcie się poszerza, pojawili się freelancerzy, osoby zarabiające na swojej pasji i pracujące dla wielu klientów – powiedziała Joanna Tabor-Błażewicz z SGH w trakcie panelu GIG Economy i przyszłość rynku specjalistów podczas XI edycji Europejskiego Forum Nowych Idei (EFNI) w Sopocie.

Z raportu EY wynika, że statystyczny giger mieszka w dużym mieście, jest szczęśliwy i poleca ten model pracy znajomym. – W mieście tworzy się ekosystem współpracy, łatwiej jest znajdować kolejne projekty. Gigerzy to osoby doświadczone, które idą w model pasji i pracy oraz monetyzacji doświadczenia. Freelancer prowadzi średnio trzy projekty. Wyzwaniem jest samodyscyplina – wyjaśnia Fabian Pietras, dyrektor, Antal IT Services.  – Mam pod sobą 400 programistów i oni taki model sobie chwalą – dodaje.

Marek Żółtowski, Senior Regulatory Manager, British-American Tobacco zauważył, że są dziedziny, gdzie stały zespół zawsze będzie nadrzędną wartością. Widzimy jednak, że prawo nie nadąża za zmianami na rynku. – Pracujemy z programistami i naukowcami w projektach globalnych, nie we wszystkich dziedzinach ten model się sprawdza – mówił.

63 proc. firm ma problem ze znalezieniem pracowników. Wyzwaniem dla pracodawców jest ich utrzymanie i rozwój, bo z jednej strony firmy inwestują w pracowników, którzy potem uciekają na rynek i sprzedają własne usługi.  – Praca zdalna otworzyła specjalistom drzwi do pracy za granicą, za pensje, których nie otrzymają w kraju. My dziś potrzebujemy rekruterów do poszukiwania programistów! Dlatego naszą innowacją jest otwarcie akademii dla mam, które mogą pracować kilka godzin dziennie – powiedział Fabian Pietras. 

Na długofalowe przywiązanie pracowników stawia Allegro. – Dostrzegamy dynamikę zmian na rynku, bo połowa pracowników u nas jest nie dłużej niż dwa lata.  Jednak kontraktorzy stanowią zaledwie 11 proc. kadry, są to specjaliści z rzadkimi kompetencjami do znalezienia nawet na rynku europejskim. 80 proc. pracowników jest zatrudnionych na czas nieokreślony. Inwestujemy w długofalową relację, w szkolenia pracowników, zależy nam na jakości ich życia – powiedziała Magdalena Piech, Regulatory Affairs Director, Allegro. 

W panelu udział wzięli: Joanna Tabor-Błażewicz, Zakład Strategii Personalnych, adiunkt, Szkoła Główna Handlowa, Fabian Pietras, dyrektor, Antal IT Services, Marek Żółtowski, Senior Regulatory Manager, British-American Tobacco, Magdalena Piech, Regulatory Affairs Director, Allegro. Partnerzy: Allegro, Antal, British-American Tabacco, EY Polska.

Czego uczą nas potężne interwencje finansowe państw i UE wobec firm, których doświadczyliśmy w ostatnich latach, w momentach kryzysowych? Coraz więcej firm domaga się uregulowania swoich obszarów rynku. Czy zmieni to perspektywę z konfrontacji państwo vs. rynek na rzecz porządkowania reguł gry i równych szans? Konieczna jest współpraca – oceniają uczestnicy panelu Czy biznes skazany jest na wsparcie państwa?.

Pandemia covid, kryzys energetyczny czy wojna w Ukrainie pokazały jak konieczna jest współpraca wszystkich sektorów. – W trakcie pandemii było bardzo widocznym, jak ważna jest współpraca między państwem a sektorem prywatnym. Było to zauważalne na przykładzie obowiązku szczepień. Nikt prywatnie, bez wsparcia państwa, nie mógłby takiej akcji zorganizować. Nie ma drużyny państwo i drużyny biznes, które grają do innych bramek. Państwo powinno być arbitrem – ocenia Tomasz Makarewicz, ekonomista, Universität Bielefeld. 

W czasie kryzysu konieczne jest zaangażowanie wszystkich. – Wszyscy musimy oszczędzać. zarówno na poziomie państwa, jak i w gospodarstwach domowych. Kryzys dotyczy każdego w takim samym stopniu – dodaje prof. Piotr Wachowiak, rektor Szkoły Głównej Handlowej.

Obiegiem gospodarki jest sektor finansowy – podkreśliła Henryka Bochniarz, przewodnicząca Rady Głównej, Konfederacja Lewiatan. – Dziś patrzymy na to w jaki sposób ten sektor może nas uratować. 

Czy firmy są skazane na pomoc państwa? – To pytanie nie jest oczywiste. Pandemia była szokiem popytowym, z dnia na dzień zamknięto gospodarkę i była to decyzja państwa. To był precedens. Dziś mamy do czynienia z szokiem energetycznym. Jednak jego skutki jesteśmy w stanie ocenić, opierając się na podobnych doświadczeniach z poprzednich lat. Wiara w rolę państwa przeżywa w tej chwili renesans – tłumaczy Sławomir Sikora, przewodniczący Rady Nadzorczej, Citi Handlowy. 

Sektor prywatny szuka wsparcia m.in. w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. – Pandemia nas zmieniła. Nie byliśmy na to gotowi, ale nauczyliśmy się działać w zupełnie nowym systemie. Ale myślę, że daliśmy radę i zauważył to także sektor prywatny – dodał Paweł Jaroszek, wiceprezes, Zakład Ubezpieczeń Społecznych 

W panelu udział wzięli: Piotr Wachowiak, profesor, rektor Szkoły Głównej Handlowej, Wauthier Robyns, członek Komitetu Zarządzającego, Assuralia, członek Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Sławomir Sikora, przewodniczący Rady Nadzorczej, Citi Handlowy, Tomasz Makarewicz, ekonomista, Universität Bielefeld. Paweł Jaroszek, wiceprezes, Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Debatę poprowadziła Henryka Bochniarz, przewodnicząca Rady Głównej, Konfederacja Lewiatan.