Globalizm, bilateralizm, patriotyzm gospodarczy? Wyzwania dla społeczeństw i biznesu.

SOPOT | 27-29 września 2017
  • 0.000000lag
  • 0.000000lag

Rekomendacje EFNI 2015: wyzwania cyfrowe

Rekomendacje z panelu: Bezpieczeństwo cyfrowe w sektorach strategicznych: jak zabezpieczać krytyczną infrastrukturę i newralgiczne dane?

W sferze bezpieczeństwa cyfrowego konkurenci powinni być partnerami. Jedynie szeroka współpraca międzybranżowa i ponadregionalna pozwoli zbudować skuteczny system zabezpieczeń. Dlatego też konieczne jest:

  • tworzenie dobrej współpracy na poziomie krajowym i międzynarodowym w zakresie cyberprzestrzeni: przejście od ?dzikiego Zachodu? do cywilizowanego świata;
  • budowanie rozwiązań bezpieczeństwa cyfrowego w oparciu o innowacyjność i prewencję.

Jednym z głównych wyzwań jest wyważenie  kosztów podnoszenia ochrony (można to robić w nieskończoność) i poziomu zagrożeń (stąd konieczny risk assessment).

Zagrożenia w cyberprzestrzeni mają charakter transgraniczny. Dlatego trzeba zwracać szczególną uwagę na granicę między pokojem a wojną, która w cyberprzestrzeni się zaciera.

Cyberbezpieczeństwo to wyzwanie dla nas wszystkich, administracja sama go nie zapewni. Państwo powinno odgrywać rolę koordynatora działań i moderatora debaty. Współpraca międzysektorowa jest tu niezbędna.

Najsłabszym ogniwem cyberbezpieczeństwa są użytkownicy, którzy nie przestrzegają podstawowych zasad. Dlatego kluczowa dla powodzenia procesu jest edukacja i podnoszenie świadomości użytkowników.

 

Rekomendacje z panelu: Big data ? siła napędowa gospodarki XXI wieku?

Kiedyś masa informacji była raczej szumem, chaosem. Dziś dostrzegamy ogrom możliwości, jakie stwarza. Warto tylko te informacje uporządkować i właściwie wykorzystać. Aby stało się to możliwe, trzeba:

  • zainwestować w efektywne źródła danych i system pozwalający na ich wykorzystanie;
  • spośród dostępnych informacji wyłapywać tylko te, które są użyteczne i mogą stanowić podstawę do podejmowania właściwych decyzji i działań;
  • przed przystąpieniem do analizy danych ustalić, jaki jest jej cel. Pomiar danych zawsze powinno poprzedzać postawienie precyzyjnych pytań. Bez nich nie uzyskamy żadnych odpowiedzi, niczego się nie nauczymy ani nie będziemy w stanie rozpocząć właściwych działań;
  • stosować i rozwijać samouczące się algorytmy. Tylko z ich pomocą można efektywnie  wykorzystywać big data;
  • posługiwać się big data do zwiększenia konkurencyjności, w szczególności poprzez optymalizację produkcji. Firmy, które tego nie będą umiały zrobić, zostaną daleko w tyle ? dzisiaj kto ma dostęp do zbiorów danych, ten ma władzę;
  • dążyć do większego wykorzystania big data przez administrację publiczną w celu inteligentnego zarządzania zasobami i usługami w miastach;
  • wspierać edukację obywateli w zakresie zdobywania kompetencji do korzystania z dostępnych zasobów big data;
  • budować nowy rodzaj społeczeństwa, dla którego korzystanie ze zbiorów danych jest rzeczą naturalną.

 

Rekomendacje z panelu: Coraz więcej cyfrowej, coraz mniej tradycyjnej gospodarki. Co zrobić, by Europa nie stała się cyfrową kolonią?

Kopiowanie rozwiązań z USA nie umożliwi uzyskania przewagi konkurencyjnej. Europa musi poszukiwać nisz, w których nie będzie miała konkurencji. Takie nisze mogą obejmować:

  • bezpieczeństwo danych osobowych i ochronę prywatności;
  • zrównoważony rozwój. Wprawdzie w pierwszej fazie wolniej generuje on innowacje, ale są one lepiej dostosowane do celów gospodarczych i społecznych, rynek konsumpcji innowacji jest większy, zmiany trwalsze i długofalowe, a ponadto bardziej odporne na kryzysy gospodarcze, społeczne i polityczne;
  • energetykę rozproszoną i Internet energetyczny oraz ochronę środowiska.

Aby te nisze wykorzystać, Europa musi poprawić ład instytucjonalny i regulacyjny. Na razie nie nadąża on za zmianami technologicznymi.

Wyzwaniem dla Europy jest również tzw. koniec pracy ? w wyniku zmian na rynku już wkrótce zniknie zapotrzebowanie na znaczącą grupę specjalistów.

  • Konieczne jest przygotowanie zrównoważonego (wyposażonego w różnorodne i komplementarne instrumenty) systemu podatkowego czy też rozwiązania w postaci dochodu podstawowego.
  • Niezbędna jest kontynuacja rozwoju infrastruktury cyfrowej: rozbudowa światłowodów i powszechnego dostępu do szerokopasmowego Internetu. To podstawa dla innych działań w obszarze przedsiębiorczości, edukacji, konsumpcji itd.

Infrastruktura ? nawet najlepiej rozwinięta ? nie jest jednak wystarczająca. Konieczne jest więc podnoszenie kompetencji cyfrowych, które wpłyną na zatrudnialność i napędzą innowacje, ale również pozwolą poruszać się w świecie wypełnionym technologią. W tym celu należy uczyć kooperacji. Współpraca będzie wzmacniać przedsiębiorczość ? szczególnie innowacyjną.

 

Rekomendacje z panelu: Jak nowoczesne technologie wpłyną na systemy zdrowia i opieki?

Rewolucja technologiczna i cyfrowa w systemie zdrowia i opieki postępuje bardzo dynamicznie i wymusza zmiany na wielu różnych poziomach ? od zarządzania, przez opiekę nad pacjentami, po regulacje prawne. Dla rozwoju nowoczesnych usług medycznych kluczowe znaczenie mają takie działania, jak:

  • konsekwentne tworzenie rynku telemedycznego;
  • tworzenie rozwiązań prawnych promujących jakość w telemedycynie;
  • tworzenie rozwiązań infrastrukturalnych zapewniających odpowiedni priorytet oraz bezpieczeństwo przesyłanym danym medycznym;
  • zapewnienie powszechnej interoperacyjności na poziomie integracji medycznych urządzeń diagnostycznych i systemów informatycznych;
  • umożliwienie legalnego udzielania i rozliczania świadczeń zdrowotnych realizowanych za pomocą środków teleinformatycznych;
  • intensywna edukacja środowisk senioralnych, promocja i wdrażanie teleopieki;
  • poprawa jakości życia seniorów poprzez wspieranie rozwoju mieszkalnictwa senioralnego i rozwój e-zdrowia;
  • wspieranie rozwoju innowacyjnych dziedzin opieki zdrowotnej, pomocy w domu, transporcie oraz dostępu do Internetu celem zapewnienia seniorom samodzielności;
  • przygotowanie takich zasad i form współpracy, aby nie tylko poradzić sobie z nowymi wyzwaniami i ograniczonymi budżetami, ale również stworzyć nowe obszary rozwoju i nowe miejsca pracy dla starzejącego się społeczeństwa;
  • edukacja i upowszechnianie nowych technologii telemedycznych;
  • produkcja i projektowanie technologii informatycznych i komunikacyjnych we współpracy z lekarzami i pacjentami. Technologia nie może dehumanizować systemu opieki zdrowotnej i pomocy społecznej. Urządzenia i systemy nie mogą być celem samym w sobie, mają jedynie wspierać diagnostykę, terapię, rehabilitację oraz poprawiać komfort życia i bezpieczeństwo, pomagając lekarzom i pacjentom.

 

Rekomendacje z panelu: Jednolity rynek cyfrowy UE: jak jednolity, jak wspólny, jak połączony?

Potrzebne jest ograniczenie fragmentaryzacji europejskiego rynku cyfrowego w obszarze dostępu do sieci i treści, ochrony danych, e-commerce oraz regulacji dotyczących bezpieczeństwa. Rozstrzygnięte muszą też zostać nieuregulowane kwestie pomiędzy prywatnością i bezpieczeństwem a potrzebami gospodarki opartej na informacji.

Skuteczne przeprowadzenie tego procesu wymaga określenia:

  • oczekiwań i potrzeb europejskiego biznesu i konsumentów w odniesieniu do dostępu do usług online. Mając tę wiedzę, będziemy w stanie wyznaczyć optymalną skalę harmonizacji reguł obowiązujących w UE oraz obszarów regulacyjnych, w których uwzględnienie specyficznych uwarunkowań poszczególnych państw członkowskich jest dopuszczalne;
  • zakresu konfliktu interesów i odpowiedniej strategii regulacyjnej, która zapobiegnie fragmentaryzacji Internetu i sprzyjać będzie rozwojowi jednolitego rynku cyfrowego, dzięki zapewnieniu równych warunków konkurencji. Pozwoli to na przeciwdziałanie inercji innowacyjnej, budowę ?ekonomii skali? cyfrowych przedsięwzięć gospodarczych oraz odbudowę wartości i potencjału europejskiego rynku cyfrowego w skali międzynarodowej;
  • zasad wsparcia i zachęt inwestycyjnych dla wszystkich aktorów rynku zajmujących różne miejsca w internetowych łańcuchach wartości;
  • zasad precyzujących, kiedy należy korzystać z twardych regulacji, a kiedy skuteczniejsze będą bardziej elastyczne formy, jak np. powstający nowy kod postępowania (ang. code of conduct) dla telemedycyny;
  • obszarów gospodarki cyfrowej i cyberprzestrzeni, która znajduje się poza europejskim wpływem jurysdykcyjnym, tak aby uefektywnić europejskie wysiłki regulacyjne;
  • właściwych reguł funkcjonowania i zasad globalnego zarządzania Internetem jako elementem ?kapitału naturalnego? społeczeństw w XXI wieku.

 

Rekomendacje z okrągłego stołu: Cyberbezpieczeństwo ? problem nas wszystkich? Strategie państw UE wobec wyzwań związanych z dostępem do danych w sieci

Nie ulega wątpliwości, że cyberbezpieczeństwo należy traktować jako wspólne zadanie dla wszystkich podmiotów, które mają wpływ na stan bezpieczeństwa danych w Internecie.  Szczególną rolę odgrywają tu państwa i firmy informatyczne. Kwestią do dalszej debaty pozostają sposoby i formy współpracy w tym obszarze między sektorem publicznym i prywatnym. Odpowiedzi na powyższe zagadnienia nadejdą zapewne wraz z transpozycją dyrektywy NIS do prawodawstwa państw członkowskich i rozwojem lokalnych dyskusji.

Podczas gdy na forum UE toczą się intensywne spory o ostateczny kształt zapisów NIS Directive,  w Polsce o cyberbezpieczeństwie dyskutują nieliczni eksperci. Kraj pozostaje poza głównym nurtem unijnej debaty, a bezpieczeństwo w sieci nie jest postrzegane przez rząd jako priorytet. Najwyższy czas, aby polska administracja aktywnie włączyła się w szukanie optymalnych rozwiązań systemowych, m.in. poprzez zainicjowanie szerokiej dyskusji publicznej.

W zapewnienie bezpieczeństwa w cyberprzestrzeni musi zaangażować się większa liczba środowisk i podmiotów, zarówno ze sfery publicznej, jak i prywatnej. Warto dążyć do zbudowania spójnego systemu, którego elementami powinny być:

  • edukacja i działania prewencyjne w celu uświadamiania ryzyka oraz wskazywania pożądanych praktyk, pozwalających unikać zagrożeń pochodzących z Internetu;
  • zbudowanie platformy ściślejszej współpracy administracji ze środowiskiem biznesu w ochronie cyberprzestrzeni;
  • jasne zdefiniowanie kompetencji (doradczych, konsultacyjnych i ? przede wszystkim ?  koordynacyjnych) ponadresortowego organu pomocniczego Rady Ministrów w sprawach cyberbezpieczeństwa;
  • opracowanie katalogu zasad tworzenia nowych rozwiązań prawnych w zakresie bezpiecznego dostępu do danych w sieci.